Collegium Maius
De universiteit van Krakau werd in 1364 gesticht door koning Vladislav II Jagiello. Het Collegium Maius of Groot College is het oudste college van de eerste universiteit van Polen en werd in de 15de eeuw gesticht. Het bevindt zich in het oudste universiteitsgebouw dat tot op vandaag bewaard is gebleven. Het college is ondergebracht in een prachtig laat-Gotisch gebouw met een indrukwekkende binnentuin en in het midden een bron. Hoewel het regelmatig gerestaureerd werd en tijdens WO II vrij zware beschadigingen opliep, is de authenticiteit bewaard gebleven. Binnenin zijn onder andere een universiteitsbibliotheek en -museum gevestigd. De tuin is vrij te bezoeken. Het college is van maandag tot zaterdag op verschillende uren toegankelijk. Zondag is de sluitingsdag.
Wawelheuvel Een mythe.
In de Middeleeuwen werden Poolse koningen gekroond en begraven in de kathedraal op de Wawelheuvel, die aan de rand van de oude stad ligt. Deze kathedraal is één van de 160 kerken in Krakau. Elke kerk heeft zo zijn eigen mythe. Zo gaat op de plek van de Wawelheuvel het verhaal dat er vroeger een draak woonde in de grot onder de heuvel. Iedere week kreeg deze vee gevoerd, zodat hij geen trek in mensen zou krijgen. Koning Krak, die in Krakau regeerde, beloofde zowel zijn dochter als de troon aan diegene die er in slaagde het monster te doden.
De dappere schoenlapper Skuba vulde een lamsvacht met zwavel en legde die voor de grot. De draak at dit op en al snel schudden de stad en het kasteel op zijn grondvesten door hard gebrul. Het geteisterde monster kroop naar de rivier en dronk water tot ie ontplofte. Na de dood van de draak werd in het kasteel een groots bruiloftsfeest gegeven voor het huwelijk van de prinses en de slimme schoenlapper.
De Wieliczka-zoutmijn ligt in het plaatsje Wieliczka nabij Krakow. De mijn is een
van de oudste zoutmijnen ter wereld. Het winnen van zout op deze plek werd voor het
eerst vermeld in 1044. De gangen van de mijn zijn in totaal 300 kilometer lang en
bereiken een diepte van 327 meter.
De zoutmijn kwam voor op de allereerste Werelderfgoedlijst
ooit (daterend uit 1978). Tussen 1989 en 1998 stond het ook op de lijst van bedreigd
erfgoed omdat de zoutsculpturen werden aangetast door vocht. Een groot conservatie
programma heeft dit tij weten te keren.
De mijn is ook bijzonder vanwege zijn lange
toeristische traditie. Al aan het einde van de 15e eeuw kwam de elite dit ondergrondse
wonder aanschouwen.
Bezoekers worden heden ten dage rondgeleid over een 3.5 km lange
route langs standbeelden van historische en mythische figuren, allemaal uitgehouwen
in het rotsachtige zout. Verder zijn er een ondergronds meer, een kapel en worden
er oude werktuigen getoond ter illustratie van de historie van de zoutwinning. Elk
jaar bezoeken zo'n 800.000 toeristen de mijn.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd
de zoutmijn gebruikt door de Duitse bezetters als opslagplaats.
In 1992 is de productie
van zout er stopgezet, na een grote overstroming.